Arkivë
Kontakt
Dėrgoni shkrime
RSS
SHQIPĖRIA NĖ NATO
Vendos në Facebook
Shqipëria merr pjesë sot si anëtare me
të drejta të plota në samitin jubilar të 60 vjetorit të NATO-s, në
Strasburg/Kehl, një moment historik që politika shqiptare e ka cilësuar
si më të rëndësishmin pas shpalljes së pavarësisë së vendit në vitin
1912.
Shqipëria, por dhe Kroacia,
vende që një vit më parë morën ftesën në samitin e Bukureshtit janë sot
anëtarët më të reja të Aleancës së Atlantikut të Veriut, organizata më
e madhe politike ushtarake në botë. Ato “ulen” sot përkrah 26 vendeve
më të zhvilluara dhe të industrializuara të botës.
Shqipëria
përfaqësohet në Samitin e 60 të NATO-s, i çelur dje pasdite me një
ceremoni festive në Kurhauz të Baden-Badenit (Gjermani), me një
delegacion në përbërje të të cilit janë Presidenti i Republikës Bamir
Topi, Kryetarja e Kuvendit, Jozefina Topalli,
Kryeministri Sali Berisha, Ministri i Punëve të Jashtme, Lulzim Basha,
Ministri i Mbrojtjes Gazmend Oketa dhe kryetarët
e grupeve parlamentare të Partisë Demokratike dhe të Partisë
Socialiste, përkatësisht Astrit Patozi, dhe Valentina Leskaj.
Pas
ceremonisë së organizuar nën kujdesin e Kancelares së Republikës
Federale të Gjermanisë, Angela Merkel, Presidenti Topi, njëkohësisht
kryetar i delegacionit shqiptar në samit, mori pjesë në darkën e
organizuar për Kryetarët e Shteteve.
Në
fjalën e tij në këtë darke pune, Presidenti Topi u shpreh
se "anëtarësimi në NATO do të ndihmojë zhvillimin e demokracisë së
brendshme dhe reformat politike, ushtarake dhe ekonomike në Shqipëri".
"Ky
anëtarësim do të nxisë hapat e Shqipërisë në integrimin e mëtejshëm
euroatlantik. Prova e parë do të jetë zhvillimi sipas standardeve i
zgjedhjeve të ardhshme politike të qershorit 2009", u shpreh Presidenti
Topi në fjalën e tij përpara kryetarëve të 27 shteteve anëtare të
NATO-s.
Sipas tij, "angazhimi me të drejta të
plota në NATO do të rrisë cilësisht rolin aktiv dhe të moderuar të
Shqipërisë në rajonin e Ballkanit, duke shtrirë brezin e sigurisë
rajonale në kufijtë e Kosovës, Malit të Zi dhe të Maqedonisë, duke
krijuar një standard të ri të bashkëpunimit ballkanik dhe duke u
bashkuar me hapësirën e sigurisë mesdhetare".
Ne, tha ndër të
tjera Kreu i Shtetit shqiptar "do të përqafojmë konceptet e strategjisë
së Aleancës për të përballuar së bashku me sukses sfidat e vështira që
kemi përpara".
RRUGA E SHQIPËRISË NË NATO
Rruga
e Shqipërisë drejt anëtarësimit në NATO filloi në vitin 1992, vetëm pak
kohë pas vendosjes së pluralizimit në vendin tonë. Atëherë Shqipëria u
bashkua me Këshillin e Bashkëpunimit të Traktatit të Atlantikut të
Veriut, i quajtur në vitin 1997 Këshilli i Partneritetit Euroatlantik.
Shqipëria ishte vendi i parë ish-komunist i Europës Lindore që kërkoi
anëtarësimin në NATO dhe ndër vendet e para që në vitin 1994 nënshkroi
Programin e Partneritetit për Paqen të NATO-s (PfP).
NATO-ja,
ashtu si dhe Bashkimi Europian, pas përmbysjes së diktaturave komuniste
ne vendet e Europës Lindore, u ndeshën me kërkesën e këtyre të fundit
për t'u anëtarësuar sa më shpejt në strukturat e tyre politike,
ushtarake dhe ekonomike.
Por edhe NATO-ja veproi në të njëjtën
mënyrë si Bashkimi Europian. Ajo as nuk ua mbylli derën atyre, as e
hapi atë fare, por ndoqi një politike pritjeje, studimi dhe
parapërgatitore. Për këtë qëllim ajo krijoi dhe një program specifik
për vendet e reja kandidate, i ashtuquajturi programi i partneritetit
për paqe.
Në 25 korrik të vitit 96, ish- ministri shqiptar i
Mbrojtjes, Safet Zhulali, deklaroi se Shqipëria synonte të modernizonte
mbrojtjen e saj dhe të intensifikonte marrëdhëniet me NATO-n dhe
fqinjët e saj gjatë katër viteve të ardhshme. Ish- ministri Zhulali
theksoi atëherë se Shqipëria kishte përmbushur kriterin politik për
anëtarësimin në NATO dhe po bënte përpjekje për arritjen e standardeve
teknike të kërkuara.
Angazhimi paqësor i ushtrisë konsistonte
në bashkëpunimin politik dhe ushtarak aktiv me Aleancën e Atlantikut
dhe me vendet e NATO-s dhe për një bashkëpunim rajonal aktiv për
forcimin e paqes, sigurimit dhe stabilitetit.
Ky angazhim
vazhdoi dhe nga ministrat dhe qeveritë pasardhëse. Në tetor të vitit
1998 qeveria shqiptare vendosi të vinte në dispozicion të NATO-s
hapësirat e saj ajrore dhe detare për kryerjen e veprimtarise së tyre
për zgjidhjen e krizës në Kosovë. Vendimi i atëhershëm u mor pas
shqyrtimit të propozimit të ministrisë së Mbrojtjes të Shqipërisë, për
të lehtësuar operacionet ushtarake të NATO-s nëpërmjet detit dhe ajrit,
në rast se kjo e fundit do të vendoste të ndërhynte për zgjidhjen e
konfliktit në Kosovë në zbatim të Rezolutës nr. 1199 të Këshillit të
Sigurimit të OKB-së për Kosovën.
Shqipëria është një vend
besnik ndaj NATO-s. Ajo zë një vend strategjik në Ballkan dhe për shumë
arsye NATO e ka ndihmuar atë vazhdimisht në drejtim të reformimit të
Forcave të Armatosura dhe të përmirësimit të strukturave te tyre", u
shpreh zv/sekretari i Përgjithshëm i NATO-s Sergio Balanzino, gjatë vizitës që zhvilloi në Tiranë në 1 dhjetor të vitit 2000.
Deklarata
të tilla ka pasur gjatë gjithë këtyre viteve të përpjekeve të
Shqipërisë për anëtarësimin në NATO. Liderët të NATO-s si ish-sekretarët e përgjithshëm të NATO-s Javier Solana, Xhorxh
Robertson dhe aktual Jaap de Hoop Scheffer, kanë shprehur gatishmërinë
e Aleancës për të forcuar më tej marrëdhëniet me Shqipërinë,
marrëdhënie që kishin një qëllim, atë të anëtarësimit të vendit tonë në
Aleancë.
Qëllimi u zyrtarizua një
vit më parë, me marrjen e ftesës në Samitin e Bukureshtit. Përgjatë një
viti, 26 vendet anëtare miratuan protokollin e anëtarësimit, një vlerësim
dhe afirmim i përpjekjeve dhe arritjeve të shqiptarëve në shndërrimin e
Shqipërisë nga vendi i monizmit total, izolimit më të thellë, në vendin
e pluralizmit politik dhe demokracisë funksionuese, shtetit ligjor. Një
vendim i shumëpritur, i realizuar pas 17 vjet përpjekjesh dhe reformash
intensive në Shqipëri dhe që sipas politikanëve shqiptarë, do t’i japë
fund tranzicionit të gjatë në vend.
Burimi / Autori i lajmit : ShtypiDites
