Zgjimi i banorëve
Sapo vendoset muzika, disa nga banorët fillojnë të
ngrihen një nga një nga krevati. Ata merren fillimisht me higjenën
personale e më pas bashkohen me njeri-tjetrin në kopsht. Klodi ngrihet i
pari dhe shkon të ulet në një karrike pranë dritares, për të parë
jashtë. Me të bashkohet edhe Domenika e të dy rrinë pak kohë pa folur,
por thjesht të përqafuar e të përgjumur. Hakiu përgatit kafen dhe del në
kopsht. Me të bashkohen edhe vajzat. Banorët duken të heshtur këtë
mëngjes dhe arsyeja kryesore është zymtësia e kohës, të cilën e vënë në
dukje edhe ata. E vetmja që u sjell energji është muzika të cilën e
këndojnë dhe kërcejnë. Ndërsa pinë kafe e cigare, biseda e vetme është
për kohën dhe për gjumin me të cilin nuk janë ngopur sa duhet. Të tjerët
vazhdojnë të flenë.
Hakiu:“Më hodhën posht menjëherë”
Hakiu
insiston në idenë e tij, pavarësisht se i jep të
drejtë Mirit për ato që thotë. Ai sjell ndërmend reagimin e banorëve të
cilët përnjëherë reaguan, e quajtën zhgënjim madje edhe e nominuan kur
ai tha në dhomën e rrëfimit se është më i miri, gjë të cilën edhe
banorët e tjerë e mendojnë për veten, por nuk e shprehin me zë të lart.
“Kur kjo të ndodh këtu, mendoje jashtë”- ia kthen Miri. Hakiu vazhdon të
thojë se këta banorë që u zhgënjyen prej tij, vetëm për atë fjalë,
harruan cdo gjë që ai kishte thënë e bërë më parë për ta. Edhe sipas
Mirit, ai nuk ka bërë asgjë të keqe përvec se të thojë një mendim të
vetin të cilin ai e pronoi pa reagime të tilla. Hakiu interpreton disa
vargje nga një monolog tepër filozofik për njeriun si qënie dhe raportin
me të tjerët. Në përfundim, ai shprehet se deri tani, të gjithë
sëbashku kanë ndërtuar dicka për këtë minikomunitet ku jetojnë dhe në
një moment që mendon vetëm për veten, pjesa tjetër t’i rrëzon poshtë të
gjitha ato qe ke ndërtuar me ta. Miri i tregon se mënyra se si ia tha
Erioni, ishte sikur po kërkonte mbështetjen e tij në këtë revoltë ndaj
Hakiut e ngeli keq kur ai nuk reagoi fare. Sipas tij, nëse edhe ai do
kishte reaguar si të tjerët, edhe në këto momente ata do ishin ende duke
iu kundërvënë atij. “Nëse t’i beson tek e drejta jote, tek mënyra jote,
kurrë mos ndërro nga ajo që je, as për hatër të lojës apo ndokujt”- e
këshillon Miri dhe shton se pavarësisht se si reagojnë, ka njerëz që e
vlerësojnë për atë që thotë, si brenda në shtëpi, ashtu edhe jashtë saj.
miri mendond se cdo njeri i kuptn gjërat sipas këndvështrimit të vetë,
ndaj dhe duhen pranuar ashtu. Ndërsa bisedojnë, Hakiu sjell një tjetër
shembull, Klodin i cili u shpreh gjatë spektaklit për të se ai nuk e
kishte pyetur asnjëherë se si ishte me shëndetin. Hakiu, i prekur nga
ato fjalë, shprehet se Klodi i irrituar nga ai klip, hodhi poshtë
ndihmën e tij në ato momente, harroi kur ai i conte medikamentet tek
krevati, të cilat tregojnë interesin e tij. Miri e këshillon të mos e
vrasë mendjen për këto, për sa kohë ai është në rregull me ndërgjegjen e
vet. Miri fillon t’i tregojë për bisedën me Mandin, me të cilin u
përpoq të sqaronte disa gjëra që i kishin ngelur në mendje si
përshembull se përse Mandi nga të gjithë banorët, vetëm me Mirin nuk
donte të ishte shok jashtë. Ai tregon se Mandi ka krijuar një përshtypje
e një paragjykim ndaj tij pa e njohur aspak dhe ndaj i kishte thënë se
pavarësisht se ai nuk do ta njohë, është Miri ai që dëshiron ta bëjë
këtë, t’i japë mundësinë të njihen. Miri e tregon këtë ngjarje për t’i
dhënë një mesazh Hakiut se në cdo moment, cdokujt duhet t’i japë një
përgjigje në atë mënyrë që kërkohet, gjithnjë të japë variantin e vet.
Sipas Hakiut, gabimi qëndron te fakti që ata përpiqen gjithnjë të gjejnë
pikat e dobta të njeri-tjetrit e përpiqen ta sulmojnë e diskretitojnë
atë vazhdimisht deri sa ta eleminojnë atë. Të dy banorët fillojnë të
flasin për mënyrën e komunikimit mes tyre dhe janë në një mendje që
komunikimi është celësi për të zgjdhur cdo mosmarrëveshje dhe fakti që
ata të dy, pas konfliktit të fillimit vazhdojnë e flasin ende, tregon se
maturia dhe komunikimi, zgjidh cdo gjë