23/04/10

Komente për provën e javës
23/04/10 01:17

Të mbledhur të gjithë në dhomën e ndenjjes, banorët fillojnë të komentojnë sërish provën e kësaj dite. Përgjithësisht ata shprehen se ia kaluan mirë, pasi loja, ndryshe nga një natë më parë, zgjati më shumë. Në qendër të vëmendjes vihet sërish skuadra e Klodit, Manalit dhe Mirit. Fillimisht ata diskutojnë për Manalin, e cila këtë mbrëmje iu duk e përgatitur, tamam si një luftëtare e vërteë, madje ata bëjnë shaka me të duke thënë se ajo mund të ketë luftuar në Lindjen e Mesme, por nuk tregon. Më pas, Domenika kapet me fjalë me Mirin pasi ky i fundit shprehet se ishte skuadra e tij që e la atë me grupin e saj të merrte flamurin. Ajo nuk e beson këtë gjë dhe i duket si trillim i castit, por Miri, i mbështetur nga Klodi, shprehet se kjoishte strategjia e kësaj mbrëmjeje, pikërisht për të zgjatur lojën. Domenika duket mosbesuese, pavarësisht prirjes së dy djemve për t’i mbushur mendjen. Më pas, banorët fillojnë të ngacmojnë Klodin duke e quajtur komandantin e skuadrës. Klodi i kundërshton duke thënë se ishin një skuadër. Të gjithë sëbashku kujtojnë momentet më të bukura të lojës e strategjitë që përdorën për të eleminuar njeri-tjetrin, por pa harruar edhe shakatë. Klodi shprehet se ka parë gjithë natën ëndërra me luftë dhe ndaj ishte i mirëpërgatitur këtë herë. Djemtë e quajnë Klodin si strateg të fortë dhe ai shton se përvec luftimit, duhet edhe inteligjenca për të fituar betejën. Duke diskutuar e ngacmuar Klodin, Hakiu shprehet se nesër do luajnë të dyja skuadrat bashkë kundër asaj të Klodit, për të parë nëse do ia dalin dot apo jo. Klodi e pranon sfidën dhe thotë se nuk e ka problem fare, madje do fitojnë ndaj tyre. Bisedat ndryshojnë, por duke mos lënë këtë temë. Kështu banorët tregojnë për luftën në vende të ndryshme të botës dhe tmerrin që përjeton popullsia. Ata flasin për kurajon e ushtarëve që shkojnë në luftë dhe ndryshimet në anën psikologjike të tyre. Ata kujtojnë edhe periudhën e tmerrshme të ’97 dhe luftën civile në Shqipëri. Miri u tregon nga eksperienca e vetë ato që kishin ndodhur në Vlorë në atë kohë. Më pas, banorët tregojnë filmat që kanë parë me temë lufte.

Loja “mos u nxeh”
23/04/10 02:10

Seldi dhe Hakiu shkojnë në dhomën e gjumit për të luajtur lojën “mos u nxeh”. Pjesë e kësaj loje janë edhe dënimet që ata i japin njeri-tjetrit në rast se e humbasin atë. Ndërsa luajnë të dy, Seldi humbet i pari kështu Hakiu i jep si dënim të flasë para kamerave. Me ta bashkohet edhe Manal. Përsëri takon Seldit që të kryejë dënimin sepse humbi lojën. Dënimi këtë herë është më i vështirë: ai duhet të bëjë dhjetë pompa. Loja rifillon, por fati këtë herë, i përcaktuar nga banorët bën që të tre të marrin nga një dënim, pikërisht për t’i dhënë fund lojës. Kështu, Hakiu merr dënimin nga Seldi dhe duhet të bëjë pompa, por përpara të tjerëve që janë në dhomën e ndenjjes, të cilat i realizon edhe pse jo me qejf. Hakiu i jep dënim Manalit që të flasë 1 minutë përpara kamerës e të thojë cfarë të dojë. Manal flet palidhje e ndonjëherë arabisht, për të mos e kuptuar se cfarë thotë. Manal i jep dënim Seldit që të pijë një shishe të vogël me lëng frutash, me një frymë. Të tre i realizojnë dënimet e përcaktuara nga vetë ata. 
Ndërkohë, në sallon vazhdon diskutimi për lojën që zhvilluan gjatë kësaj mbrëmjeje, për provën. Miri u tregon strategjinë e përdurur nga skuadra e vet dhe tregons e pa mbështetjen e dy lojtarëve të skuadrës së tij, Manalit dhe Klodit, ai nuk do arrinte ta merrte asnjëherë flamurin, pikërisht se ata i mbrojnë krahët kur ai është në lëvizje. Edhe të tjerët tregojnë për strategjitë e përdoruara, pavarësisht se jo gjithnjë ia arrinin qëllimit final. Bashkëbiseduasit flasin edhe për ndarjen e banorëve në skuadra. Miri mendon se ata cdo herë duhet të ishin me pjestarë të ndryshëm skuadrash, për ta bërë më interesante, ndërsa Erioni mendon se mirë janë edhe kështu. Ata tregojnë se përafërsisht, gjatë provës së kaluar, ata ishin të ndarë po kështu në grupe.

Zhvillimi i medias
23/04/10 03:00

Seldi dhe Hakiu, në përfundim të lojës, dalin në kopsht të pinë cigare. Duke folur për emisionet dhe spektaklet e ndryshme në televizion, ata kujtojnë për disa momente edhe Tanin, Dritan Hoxhën, ish presidentin e Top-Medias. Të dy djemtë përgëzojnë punën e palodhshme të tij për të ngritur këtë radio-televizion në këtë stad ku është tani. Seldi shprehet se ai ka bërë revolucion në media, ide që e përkrah edhe Hakiu i cili shton se duke zhvilluar një televizion, paralelisht ecin edhe televizionet e tjera, në formë konkurimi me njera-tjetrën, duke e cuar edhe më tej zhvillimin e këtij pushteti, medias. Ata kujtojnë edhe ngjarjen e “Gërdecit” të ndodhur gjatë BB1 dhe përjetimin e banorëve.

Bisedat e fundit përpara gjumit
23/04/10 05:00

Ndërsa të tjerët janë shtrirë për të fjetur, Manal dhe Hakiu duskutojnë për futjen në Big Brother. Manal i tregon me detaje ditën kur u nis nga shtëpi për të ardhur në shtëpinë e re, por të përkohshme. Ajo i trgon të gjitë rrugën që përshkoi që nga Kosova e deri në Shqipëri/ Hakiu e dëgjon me vëmndje. Më pas ata flasin për jetën e rinisë kosovare dhe Manal tregon se nuk del shpesh me shoqërinë, ndërsa aktivitetet gjatë mbrëmjes, thuajse nuk i frekuenton fare, madje as vetë nuk i pëlqen ato. Biseda e fundit për këtë natë mes dy banorëve zhvillohet për shkollën ku tregojnë për mënyrën se si funksionon dhe programet e mësimit që ndjekin. 
Hakiu shkon të flejë, ndërsa Manal akoma jo. Ajo shoqëron Mirin kur del për të pirë cigare. Ndërsa Miri e ngacmon për bikutinat nëpër flokë duke e krahasuar me teto Ollgën, të dy fillojnë të flasin për Romën, qyttin ku jeton Miri në Itali. Ai thotë fjalë të bukura përcaktuese për këtë qytet si përshembull qytet i përjetshëm, qytet i magjishëm, qytet i serenatave etj. Ai shton se ky qytet ka edhe njerëz shumë të mirë. Kur Manal dëgjon këtë shprehje, merr shembullin e tij. Miri e pranon se është një produkt i këtij qyteti gërshetuar me të Vlorës. Për formimin e përgjithshëm që ka marrë në Romë, ai thotë se ka ndikuar në tipin e tij vec për mirë duke e bërë kështu një njeri më të mirë. Miri shton se ndonjëheë edhe ai e humbet fillin dhe sillet jo sic duhet, por fundja kjo është normale për këdo, pasi nuk ka njerëz perfekt. Teksa thotë këto fjalë, ai kujtohet se njeri perfekt është Hakiu, moralist e burrë i ndershëm e këto i thotë duke qeshur. Manal e dëgjon dhe thotë si kundrapyetje se përse të mos jetë i tillë Hakiu, kurse Miri, duke u bërë më serioz, ia kthen se kjo është dicka e mirë. Më pas, të dy banorët shkojnë të flenë si pjesa tjetër e banorëve.